Առնետները գիշերը քնում են։ Վոլֆգանգ Բորխերթ

Գերմանացի գրողն այս պատմվածքում ներկայացնում է մի դրվագ 9֊ամյա տղայի կյանքի պատմությունից։

Փոքրիկ տղան նստած էր փլված պատի տակ, մոտեցավ մի տղամարդ ամբողջովին կեղտոտ և անմխիթար տեսքով։ Հարցրեց թե նա ինջ է անում այստեղ, իսկ տղան պատասխանեց, որ հսկում է 4 տարեկան եղբոր դին, որ պատի տակ է մնացել, որպեսզի առնետները չուտեն։ Տղամարդը ստեց ու ասաց, որ առնետները գիշերը քնում են ու տղան կարող է գնալ ու քնել։ Տղային լքելուց առաջ տղամարդն ասաց, որ ճագարներ ունի և ձագերից մեկին կբերի տղայի մոտ։

Ես պատմության իմաստից դեռ շատ հեռու եմ, և մտածում եմ լրացուցիչ ընթերցանությունը շատ լավ գաղափար է։

Այս նախադասությունը դժվար թե ինչ֊որ մեկին դուր գա, բայց այդ տղան արդեն տեսել է իր եղբոր դիակը պատի տակ, մի՞թե <<առնետները չեն ուտի եղբորդ մարմինը>> արտահայտությունը մեղմացրեց այդ սահմռկեցուցիչ տեսարանը։

Այդ մարդը իմ կարծիքով ոչ մի մեծ բան էլ չարեց, տղան միևնույն է մտածելու է, որ նա այլևս եղբայր չունի ու ապրելու է այդպես մինչև կյանքի վերջ։

Իսկ ճագարաթերապիան կօգնի թե ոչ չգիտենք…..

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s