Ոչ պակաս անկուսակցական…

<<Ի՞նչու ունենալ կուսակցություն, եթե որպես անհատ ավելի արագ կկողմնորոշվեմ>>…

Մոտավորապես այսպիսին էին իմ մտքերն ուսուցչուհու առաջադրանքի ներկայացումից հետո: Այո, անկուսակցական լինելուց լավ բան չկա: Սա իմ տեսակետն է, և ոչ բոլորը սրա հետ կհամաձայնվեն…բնականաբար…ես միշտ առանձնանում եմ:

Եթե կարճ՝, կուսակցություն կազմելուց հետո ես պետք է իմ մինի-քարոզարշավով հանդես գայի և փնտրեի համախոհներ, բայց դժվար թե գտնեի նրանց; Դրա փոխարեն, ես որոշեցի բռնել անկուսակցական դառնալու ու մնալու ուղին: Եվ հիմա, քանի որ առաջադրանքի առաջին քայլն արված է, ես անցնում եմ առաջ. իմ ծրագրին/կարծիքին/առաջարկին, որը պետք է բարելավվի ինչ-որ մի բան մեր քոլեջում:

Առաջին բանը, որ պետք է փոխել քոլեջում, դա գարդենիան է: Փոփոխությունը կայանում է նրանում, որ գարդենիան ընդամենը տեղափոխվի ավելի արևոտ տեղ, նկուղային հարկից:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s